Ruang Iklan Untuk Disewa

Ressepi : Basil Chiken Olio

  

Bila pak wan kerja petang, inilah menu aku dan Zulaikha.
Sebab apa aku pilih menu ni? Sebab sangat simple dan mudah.
Aku kalau tanya Zulaikha, nak spaghetti ke tak? Dia jawab ok je sbb memang fav dia jugak hihi.
Padahal mak dia ni yang malas nak masak.
Yalah, suami tak dak mana ada feel nak makan banyak. (poyo je si mahirah nikan?)
So, aku pun masak jelah olio chiken basil.



Macam biasalah, bahan-bahannya

Serbuk parsley
Lada hitam
Lada putih
Serbuk basil
Chili ground
Garam
Beger ayam - sekeping cukup dan cincang
Spaghetti - rebuslah
Bawang - potong dadu

Cara masak mudah je

Spaghetti :
1. Korang agak-agaklah berapa orang nak makan.
2. Korang celur dulu dengan air dalam 3 minit macam tu nak bagi lembut.
3. Korang rebus dalam air letak garam sikit.
4. Dah lembut, angkat dan toskan.

Rencah nak masak pulak:
1. Korang tumiskan bawang tu dengan minyak sampai naik wangi
2, Korang masukkan burger ayam yang dah di cincang pulak dan masakkan sampai naik bau.
3. Kemudian korang masukkan spaghetti yang dah di tos tadi
4. Korang masukkan pulak serbuk lada hitam, serbuk lada putih, serbuk basil, serbuk parsley, chili ground dan garam sikit
5. Korang gaulkan hingga rata dan sebati
6. Siap, hidang dan makan

SELAMAT MENCUBA

Berbuka Dengan Steambot

Ni cerita kelmarin.
Korang jangan tak tau, apa ingat kat rumah tak boleh makan steambot macam kat jonneys tu?
Hehehe...
Alkisahnya Pak Wan teringin sangat nak makan steambot ala-ala jonneys gitu.
Nak pergi alamanda, memang taklahkan.
Sampai sana karang, mau pandang je orang makan sebab takut tempat dah penuh.
Mak ni malas nak telepon-telepon untuk tempah.
Sudahnya kita orang pun keluarlah cari bahan-bahan yang nak dimasak.
Bahan-bahan dia simple je wei.
Tak adalah susah mana sebab aku buat sesimple mungkin.
Janji masuk perut, makan dan kenyang haha.

Aku beli cendawan panjang ni. Alamak, apa tah nama cendawan pajang tu. Enokita, enokitake... haaa macam tulah lebih kurang namanya. Kita orang memang suka cendawan ni. Kalau makan tu layan je rasa.
Lepas tu tak pernah orang buat masuk brokoli dalam steambot, haaaa aku buat. Resepi aku, aku punya sukalahkan? Hahaha... Then kita orang pilih kubis panjang. Gantikan dengan sayur kailan.


Udang ni memang wajib. Kalau tak ada udang, tak lengkap steambot aku hehe.


Alamak ni satu hal apa ke nama pun aku tak tau. Tapi kalau makan ni rasa dia macam ala-ala udang atau ketam. Ala cantum jelah namanya jadi 'Udangtam' kan.

Yang ni pula fish cake. Kalau ikutkan bebola ikan tapi aku pilih fish cake sebab ikut selera kita orang hehe.

Haaaaaa... korang tau apa benda jadah ni? Sebenarnya aku pun tak tau huhu. Aku tanya Pak Wan pun dia tak tau. Rupa dia kalau korang tengok macam mainan plastik tau tak? Alaa.. macam plastik getah yang campak kat dinding tu. =) Lepas makan baru aku boleh review. Rupa macam udangkan? Tapi sebenarnya bukan udang sebab rasa dia sebiji macam ketam. So ni pun boleh panggil dia 'ketamdang' lahkan?
Hahaha suka hati ko jekan mahirah nak bagi nama kat makanan-makanan ni.


Sooo inilah hasilnya ketika memasak. Mula-mula aku panaskan air, macam yang kat joneys buat tu. Lepas tu aku masukkan tomyam paste. Jangan lupa letak garam secukup rasa. Oh, jangan lupa juga letak daun limau purut untuk rasakan lebih enak gitu. Lepas tu kacau macam biasa. Yang ni aku tak pakai bawang pun. Sup tomyam kosong je. Lepas tu aku masukkan bahan-bahan semua tadi kecuali sayur kubis, cendawan dan brokoli sebab takut layu cepat. Dah masak yang bebahan basah dan frozen tadi, biarkan api kecik. Yang sayur2 tadi bila kita orang nak makan baru kita orang celur dalam kuah tomyam tadi. Itu je, senangkan? Ala, budak sekolah pun boleh buat hehe... (budak sekolah saja mahirah ni)


Siap untuk di makan dengan nasi (wajib)

Sekian

Huuwaaaa!!! Kenapa Jiran Aku Parking Kereta Macam Ni?



Stressnya mak fikir ni.
Kenapa jiran mak parking kereta macam ni?
Habis mak masuk parking, nak bukak pintu macam mana?
Gebang terus pintu kereta dia ke?
Huuuwaaaa!! 
Susahnya berjiran dengan manusia pentingkan diri sendiri.
Kereta dia tak adalah besar mana.
Kereta mak lagi besar tau dari kereta dia.
Dia tak sayang kereta ke?
Dia tak sayang ke bucuk ulam jantung dia ni?
Kalau sayang janganlah parking macam ni.
Mak tak suka tau tegur-tegur perangai jiran ni.
Karang makan dalam, setahun tak tegor mak sefamily.
Tak memasal pulak hari raya deepavali mak kena datang mintak sorry.

Huuuwwaaa!!!
Dahlah anak mak ni suka bukak pintu besar-besar.
Kadang tak sempat mak turun, anak mak dah bukak pintu dulu.
Kalau kena kat pintu kereta dia, mak jugak ke yang salah?
Sempit kot nak bukak pintu kereta kalau dah dia parking macam ni.
Mak ni dahlah cikebum bam bam.
Mak rasa kalau mak nak keluar pun tak lepas ni.
Terpaksalah mak menguruskan diri supaya dapat bolos pintu mak.
Mak peliklah, apa jiran mak ni fikir ek masa dia parking.
Takkan dia tak nampak tayar dia dah pijak line marking?
Ke dia buat-buat buta je?

Uhuk!! Uhuk!!
Mak tak tau ya, kalau kereta dia tercalar perasaan.
Bukan salah mak tau, salah dia sendiri tau sebab dia yang parking kereta macam ni.
Dah banyak kali mak tengok dia parking kereta suka hati moyang dia je.
Kali ni mak dah geram, sebab tu mak post kat sini.
Nasib baik mak tutup no plate kereta dia.
Kalau mak open karang tak memasal fofular macam Kiki.
Ok u olls, mak nak pujuk perasaan ini.
Bye!

Pernah Jadi Pelupa Tak? Aku Share Doa Ni.

Korang pernah tak macam tiba-tiba je rasa lost barang.
Bila barang tu tak perlu, korang tak kisah tapi bila satu masa tu korang perlukan balik barang tu, barulah nak menggagau cari kat merata haha...
Aku selalu macam tu dulu tau.
Parah betul, masa tu tengah cari external hard disk, entah kat mana pulak aku letak.
Dahlah tengah urgent masa tu.
Sampai rasa dah nak give up dan redha jelah barang tu hilang.
Yang bestnya bila sampai masa nak mengemas, barulah ko jumpa balik barang tu yang dah lama jadi tukun.

"Laaaaaaaa... ko kat sini rupanya? Bila dicari, tak jumpa. Bila tak cari, jumpa pulok. Siapalah yang simpan ko kat sini ni?!"

Dan-dan mula nak salahkan orang lain, padahal salah sendiri letak merata-rata hahaha.
Ni nak cerita pasal diri aku sendiri, ngeeeee.
Kritikal jugaklah ingatan aku sampai external hard disk pun dah lupa letak kat mana.
Paling akhir aku ingat, aku simpan dalam bilik anak aku.
Memang itulah ingatan terakhir aku sampai satu tahap aku nak redha dah kalau hilang walaupun sebenarnya banyak khazanah-khazanah yang tersimpan dalam tu.
Kenapa tak cari sungguh-sungguh?
Ya Allah... aku dah cuba cari sungguh-sungguh.
Nak sungguh macam mana lagi pun tak taulah.
Sampai satu tahap tu aku bersin dekat 10 kali sebab habuk.
Rasa nak tercabut bulu hindunk mak ni tau haaaaaa...
Yang kelakar tu, silap sendiri tapi Pak Wan pulak disalahkan.
Mabuk ketum betul Mahirah nikan? Tahap ingatan kritikal sungguh. Kesian laki mak kena tuduh huhu.
Tiba-tiba aku teringat buku syifaq ustaz Dato' Dr Harun Din.

"Hah! Dalam buku ustaz tu mesti ada doa hilang barang!"

Aku pun bergegas menyelongkar buku doa selawat syifaq tu.
Nasib baik jumpa ko buku tu. 
Kalau hilang jugak memang kena pergi spitallah check ingatan hahaha.
Aku bukak sehelai demi sehelai sampailah jumpa satu doa ni.
Doa apa?
Doa Hilang Barang Untuk Diri Sendiri.


Aku amalkan doa ni dari pagi kat pejabat tapi aku mintak tolong Pak Wan yang carikan kat rumah.
Kebetulan masa tu Pak Wan kerja malam, so waktu siang dia adalah kat rumah dan boleh tolong carikan.
Tak lama lepas zikir doa ni, dalam jam 9 pagi tu dah jumpa.
Allahuakhbar!
Memang ajaib sungguh doa ni. Dengan izin Allah dah jumpa.
Pak Wan call dari rumah dan bagitau dia dah jumpa external hard disk kesayangan aku tu.
Yang bestnya korang takkan expect external hard disk tu duduk kat mana.
Hahahaha... aku gelak dulu ya.

Tau kat mana Pak Wan jumpa external hard disk tu?
Hehe... dia jumpa kat atas bundle sabun basuh baju haaaaa...
Korang rasa-rasa siapa yang letak kat situ?
Sebab kali terakhir yang aku ingat, external tu duduk kat dalam bilik anak aku.
Agaknya external hard disk tu berjalan sendiri kot pergi ke situ.. hihihi misteri sungguh.
Yang penting external tu dah jumpa dan aku pun simpan di tempat yang lebih selamat dan aku senang ingat.
Kat laci meja tulis akulahkan. Senang nak capai bila nak guna.

Di satu hari yang indah, kebetulan aku lalu kat depan bilik aku.
Tiba-tiba aku nampak Zulaikha sedang menyelongkar laci meja aku tu sambil nyanyi lagu 'let it go'.
Satu demi satu barang dia keluarkan dari laci meja aku dan masuk dalam bag kecik dia including external aku tu.
Aku pun cekak pinggang duk perhatikan dia dari belakang.
Bila dah selesai semuanya, aku terus sergah dia.

"Oooooo... ini rupanya kerja awak ya Zulaikha? Selongkar barang mama, sorok dalam bag awak. Lepas tu bila tanya, awak jawab tak tau!"

Tersengih-sengih Zulaikha depan aku, takut kena marahlah tu.
Lepas tu korang tau apa jawapan dia?

"Mana ada kita sorok barang mama, kita pinjam je nak main shopping-shopping."

Haaa lepas tu tak reti nak simpan balikkan.
Adoi, stress mak ni mencari tau. Ingatkan ingatan mak ni yang ada masalah.
Rupanya memang ada orang alihkan tapi tak mengaku.
Akhirnya misteri tu terungkai jugak bila aku tanya dan akhirnya dia mengaku.

Sekian.



#6 Thank You Nuffnangers Who Recently Viewed My Blog =),



UPDATE
22 Julai 2014 - 5:41pm

Nuffnangers yang masih melekat lagi blog mereka di top referral nuffnang KM.
Haha... terima kasih ya semua.
Kejap lagi aku terjah satu-satu blog2 baru ni.

http://zureenzakaria.blogspot.com/ NEW
http://fadzirazak.blogspot.com/ NEW
http://naalisaa.blogspot.com/
http://mrsaif.blogspot.com/ NEW

Andai antara korang semua yang KM belum follow, silalah inform mungkin KM terlepas pandang agaknya.
Maklumlah KM ni mata 4 huhu.. kadang rabun kadang tak rabun.
Ok thanks semua.

Siapalah Yang Letak Anak Kat Depan Rumah Aku Ni?


Ni cerita dua tahun sudah haha.
Baru sekarang nak upload cerita sebab masih segar dalam ingatan pasal anak kucing tiga ekoq ni.
Macam ni ceritanya, kat depan rumah aku ni banyak kotak.
Sebenarnya kotak2 tu aku nak pi jual tapi dari sehari ke sehari aku nak jual tak sempat-sempat.
Sudahnya terbiarlah kat depan rumah aku.
Satu hari yang indah, aku pulang dari tempat kerja.
Tiba-tiba aku dengar bunyi suara anak kucing kat depan rumah aku.

Aku cari punya cari, laaaaaaaa anak sapa entah ni tak tau? Tiba-tiba duk miaw-miaw kat depan rumah.

Tak mo anak ka? Kalau tak mo, aku bawak masuk rumah.
Haha... bagi aku ni rezekilah.
Dalam banyak-banyak rumah, rumah aku jugak kucing tu pilih untuk beranak.


Tapi gambar-gambar ni anak kucing dah besar-besar.
Aku rasa mak dia tak sempat nak cari tempat yg sesuai.
Disebabkan rumah aku ni ada kotak, terus dia bolos kotak tu dan beranak dalam kotak.
Aku pun usiklah anak-anak dia, sekali mak dia datang serang aku.
Konon aku ni macam strangerlah, nak culik anak dia.
Padahal ko yang menumpang berteduh kat rumah aku haaa, lagi mau marah-marah?
Aku tak peduli, lepas tu aku kacau anak-anak dia.
Mak dia terus masuk kotak, mengiau panjang gile tak bagi aku usik.
Hahaha, aku dengki terus angkat kotak anak dia jauh sikit dari dia.
Member punya benganglah, hahaha


Pastu esok harinya aku pergi kerja macam biasa.
Bila dah ada kucing tumpang teduh ni rasa macam best pulak.
Hari-hari nak balik awal tengok anak baru.
Cumanya tak boleh bawak masuk rumahlah.
Aku tak suka rumah aku bau kucing huhu.
Cukuplah kucing tu duduk kat balkoni rumah aku.
Sekurang-kurangnya dapat jugaklah anak beranak tu tempat berteduh.
Pastu bila aku balik, aku tengok dalam kotak tu dah kosong.
Aik? Mana pulak mak kucing ni bawak anak-anak dia lari?
Pastu aku fikir, ah lantaklah, mungkin dia dah ada kehidupan baru kot.


Aku pun bukak langsir dan sliding door.
Tiba-tiba aku dengar suara anak kucing mengiau mecari ibunya.

"Laaaaaaaa ada lagi ko kat sini? Aku ingat ko dah larikan diri membawa anak-anak pergi?"

Rupanya tak jauh mana pon dia bawak lari anak dia.
Cuma pindah dari pintu masuk, ke balkoni je.
Mentang-mentang rumah aku ni groundfloor, suka hati ko je buat rumah aku ni macam hotel ya?
Rumah jiran aku yang lain, tak nak pulak ko singgah.
Lagi senanglah aku nak kerjakan anak dia yang comel-comel ni.
Bila balik petang je aku bawak anak-anaknya je masuk dalam sebab besaq ni tak kencing lagi.
Mak dia mengiaulah kat luar tengok dari cermin anak-anak dia tengah main ngan aku.
Dah puas aku bagi balik kat mak dia suh menyusu.


Baik-baik tiga ekoq ni. Semua hat baka cantik.
Aku rasa ada kot dekat seminggu dia menumpang rumah aku.
Satu petang tu, macam biasalah balik kerja je terus jengah kat balkoni.
Tiba-tiba suara mak dia mengiau punya kuat gilalah.

"Dah kenapa pulak ko ni marah kat aku, mak kucing? Aku baru ja balik kerja ni."

Rupanya dia nak bagitau yang sekoq anaknya hilang.
Agaknya dia dah buntu dan tanyalah pada aku.
Dah tentu aku pun baru balik kerja, mak kucing oi.
Manalah aku tau anak hang tu kat mana?
Patutnya aku yang mai tanya hang, anak hang sekoq lagi kat mana?
Haaaaaa... memang frust wei.
Yang hilang tu baka kelabu asap ni ha.
Memang dia antara yang tercomel dan suka buat main.
Yang sebenarnya, anak kucing ni dah pandai turun balkoni aku.
So, aku agaklah mungkin ada orang culik anak dia atau pun pak dia datang makan dia kat sini.


Memang sampai ke sudah aku tak nampak anak dia tu.
Tapi aku yakin memang anak dia yang sekoq ni pandai turun balkoni tapi tak reti naik balik
So aku rasa dah kena baham ngan bapak dia kot.
Kalau ada orang culik aku tak kisah.
Mungkin dia nak jaga binatang tu kan?
Lepas sehari dua kejadian itu, mak dia pun angkut dua ekoq anaknya pindah ke tempat lain.
Mesti mak kucing tu fikir rumah aku dah tak selamat untuk letak anak dia bermain selepas kejadian kehilangan sekoq anaknya itu. 
Anak beranak tu terus hilang tanpa khabar berita.
Ucap terima kasih pun tidak korang tau?
Huhu... sedih mak ni kenangkan.
Sekian.

Disable right click

Kira Visitor

Lazada Malaysia